با توجه به اين كه تعاريف در اين موارد بسيار متفاوت است لذا اين نوشته خالي از ايراد نيست و بنده از دانستن نظر ديگران خوشحال ميشوم.
پاپ
در دنیای موسیقی ما سبکی بنام پاپ نداریم و موسیقی پاپ همانطور که از معنی لاتین کلمه(popular)بر می اید به موسیقی اطلاق میشود که جنبه مردمی و عمومی داشته باشد. در ایران متاسفانه برای گیتار سبکی درست کرده اند بنام پاپ که در ان به هنرجو فقط و فقط اکورد زدن را یاد میدهند و همانطور که همه شما دوستان عزیز میدانید اکورد زدن تنها قسمت بسیار کوچکی از دنیای وسیع گیتار میباشد. البته ناگفته نماند که در این وادی اساتید زحمت کش و قابل احترامی هستند که گیتار را به شیوه اکادمیک و به اسم پاپ به هنرجو اموزش میدهند. ولی مشکل تازه وقتی پیش می اید که برای گیتار سبکی به نام پاپ در نظر نگیریم زیرا که بعضی از هنرجویان به دنبال اهنگ هایی هستند که برای خود واطرافیانشان دارای جاذبه باشد که این اهنگ ها در سبک کلاسیک، فلامنکو.، جز، راک و... بطور پراکنده وجود دارد ولی هنر جو می خواهد این اهنگ ها توسط شخصی جمع اوری شده باشد و به او اموزش داده شود.این اهنگ ها عامه پسند بوده و دارای جاذبه بسیار بوده حال مشکل اینجاست به اموزش این اهنگ ها که از سبک های مختلف جمع شده چه نامی باید گذاشت؟ یا وقتی شما این شیوه اموزشی را تدریس میکنید، وقتی هنر جو برای اولین بار از شما می پرسد که شما چه سبکی را اموزش میدهید در جواب او چه باید بگویید؟ بله در اینجاست که ما مجبور میشویم برای اموزش گیتار سبکی بنام پاپ را تعریف کنیم. ولی این سبک صرفا زدن اکورد های ساده نیست بلکه در جاهایی بسیار پیچیده و دشوار میشود چون همانطور که گفتیم اهنگ ها گلچینی از سبک های مختلف میباشد که در جایی اسان و در جایی سخت میباشد. همه جا از سبک پاپ به عنوان سبکی پیش پا افتاده،اسان و بی فایده یاد میکنند،حال با توجه به متن بالا ایا این سبک ساده، پیش پا افتاده و بی فایده است؟
كلاسيك
موسیقی کلاسیک نامی است که به سنت موسیقی هنری غرب داده شدهاست. این نامگذاری دقتی ندارد و کوششها و بحثهای زیادی برای مشخص کردن معنی آن صورت میگیرد. معمولاً شروع این موسیقی را از سدههای میانه میدانند
موسیقی کلاسیک را از نظر سبک و تحول تاریخی آن به چند دوره کوچکتر تقسیم کردهاند:دوره سدههای میانه
دوره نوزائی
دوره باروک
دوره کلاسیک
دوره رمانتیک
دوره مدرن
فلامنكو
فلامنکو علیرغم آنچه که بسیاری می پندارند ، تنها مجموعه ای از ویژگیهایی خاص در ساختار فیزیکی گیتار نمی باشد ، بلکه این ویژگیها تنها یک جنبه کوچک از فلامنکو هستند . در یک نگاه کلی فلامنکو شیوه گیتار نوازی سنتی اسپانیاست که ریشه در اعماق قرن ها تغییر و تحول و تکامل دارد . وجوه تفاوت و تمایز میان این شیوه گیتار نوازی اسپانیایی با شیوه نوازندگی گیتار کلاسیک آنقدر زیادند که شاید مشترکات آنان به چشم نیایند . در اوایل شکل گیری فلامنکو ، فلسفه به وجود آمدن این ( شیوه گیتار نوازی ) همراهی با آواز های محلی مناطقی خاص بود . بعدها این شیوه گیتار نوازی تحت تاثیر عوامل فراوانی قرار گرفت که این عوامل فلامنکو را تبدیل به عصاره ای از انواع و اقسام موسیقی های مختلف نمود ( من جمله موسیقی های کولی ، عربی ، موری ، آفریقایی ، اسلامی ، و . . . . . . .) که نظیر این ترکیب در هیچ نوع موسیقی دیگری یافت نمی شود . اما بیشتر تاثیر را در تکامل بنیادین فلامنکو ، موسیقی اسلامی داشته است و شباهت های اساسی بسیاری در میان مفاهیم و تکنیک های این دو نوع موسیقی وجود دارد . اما بسیاری از تاریخ شناسان فلامنکو ، اصالت فلامنکو را همراهی با آوازهای کولی ها می پندارند که این آوازها روایتگر دردها ، شکنجه های روحی و جسمی ، آرزو، امید ، نفرت ، شادی ، ماتم این مردم سرگردان و رنج کشیده بودند.جالب هست که بدانید در یک مقایسه عمومی می توان شباهت ساختاری اساسی را میان فلامنکو و موسیقی سنتی ایران پیدا نمود : 1- سرشار بودن از احساس و عرفان و نیز درونی بودن مفاهیم . 2- وجود عنصری به نام آواز بعنوان محور اصلی .3- خود جوش بودن و وابستگی به داهه نوازی .4- شیوه آموزش سینه به سینه و نسل به نسل .5- عدم وابستگی به نت نویسی و نیز غیرقابل انتقال بودن احساس و حالات آهنگها بطور کامل به زبان نت .6- جای نگرفتن برخی از ریتمها و گام ها در الگو ههای بین الملل میزان و گام .7- وجود تقسیم بندی های به نام توکه که در فلامنکو کاربردی تقریبا نظیر دستگاها و مقامات موسیقی ستنی ایران دارند.
علاوه بر موارد یاد شده خط سیر تحولات و تغییرات اجرایی و ساختاری این دو نوع موسیقی سنتی هم تقریبا مشابه هم می باشند . یعنی اختلاف نظرهایی مشابه آنچه که در سالهای اخیر بر سر استقلال اجرایی موسیقی سازی ( بی کلام ) از ردیف آوازی و نیز به کاربری تکنیک ها ، تنظیمات ، ارکستراسیون و هارمونی مدرن در موسیقی سنتی در میان استید سنتی ایران وجود داشته است ، در میان اساتید صاحب نظر هم به چشم می خورد. بسیاری از این اساتید مخالف آنند که در گیتار فلامنکو بعنوان ساز ارکستر و تکنواز ( بدون آواز ) و یاحتی ساز کنسرت دهنده استفاده شود و این کار را مسخ نمودن هویت و اصالت کاربری این ساز می دانند .
